|
gümüşcüler
GİRİŞ İÇİN
TIKLAYIN
cafeler tv
pansiyonlar
sanayiler
tv
Hammadde
Plastik
Gümüş çok eski zamanlardan beri bilinmekle
birlikte yine de altın ve bakırdan sonra keşfedilmiştir. Altın az
olmasına rağmen, dünyanın her yanına yayılması sebebiyle daha önce
kullanılmaya başlanmıştır. Ayrıca tabii halde gümüş az olup, çok
derinlerde bulunuyordu. Gümüşün M.Ö. 3100 yıllarında Misirlılar ve
M.Ö. 2500 yıllarında Çinliler ve Persler tarafından kullanıldığı
belirtilmiştir. Yunan tarihinde Atina’daki gümüş madenlerine
rastlanır. M.Ö. 800 yıllarına doğru gümüş, Nil nehri havalisinde
para olarak kullanılmaya başlanmıştır. Gümüşü ilk olarak Romalıların
işlemeye başladıkları iddia edilmektedir. Endüstri ilerledikçe daha
karışık ve saf olmayan gümüş filizleri üzerinde çalışılmaya
başlandı. Bugün gümüş büyük bir nisbette bakır, kurşun ve çinko
üretimindeki yan ürünlerden elde edilir.
Bulunuşu [değiştir]Çok eskiden gümüş, dünyanın birçok yerlerinde az
miktarda bulunan doğal gümüş kaynaklarından elde ediliyordu. Doğal
gümüş; saf veya daha çok altın, bakır, civa ve diğer metallerle
alaşımlar halinde bulunuyordu. Norveç’te, Güney Peru’da, Colorado’da
kazılarda işlenmiş büyük külçeler bulunmuştur. İspanya’da 1860’ta
sekiz tonluk bir külçe çıkartılmıştır. Gümüş, daha çok yer kabuğuna
dağılmış bileşikler halinde bulunur. En çok rastlanan gümüş
filizleri; argentit (Ag2S) ve gümüş klorür (AgCl) olmaktadır.
Arsenik veya antimonla karışmış sülfür filizleri de vardır.
Üretimi [değiştir]Gümüş, tarihte çeşitli yöntemlerle cevherlerinden
ayrılmıştır. En eski metodlardan biri, kurşunla karıştırma
yöntemidir. Bu yöntemde gümüş cevherleri veya saf olmayan gümüş
ürünleri kurşun veya kurşun filizleriyle basit bir fırında eritilir
ve gümüş-kurşun karışımı elde edilir. Buradan da kolay bir şekilde
saf gümüş kazanılır.
Diğer bir yöntem de, amalgama metodudur. Çamur haline getirilen
gümüş cevherleri, tuz ve civayla muamele edilerek, elementel gümüş
elde edilir. Bundan başka, siyanat yöntemi gibi başka gümüş elde
etme yöntemleri de geliştirilmiştir.
Özellikleri [değiştir]Gümüş, ışığı çok iyi yansıtan, dövülebilen,
sünek bir metaldir. Bir gram gümüşten 2 km uzunluğunda ince tel
çekilebilir. Elektrik sistemde küp ve altıgen olarak kristallenir.
Koordinasyon sayısı altı olduğu hallerde, yaklaşık atom çapı 1,444
ansgtröm değerini alır.
Atmosferde oksitlenmeye karşı büyük bir mukavemet gösterir. Bakırdan
daha zor, altından ise daha kolay oksitlenir. Standart elektrot
potansiyeli 0,7978 V dur. Asitlere ve birkaç organik maddeye karşı
dayanıklıdır. Fakat nitrik asit ve derişik sıcak sülfürik asitte
kolayca eritilir. Ayrıca kükürt ve birçok kükürt bileşikleriyle
hemen birleşir. Gümüş eşya üzerindeki kararmanın sebebi, havadaki
hidrojen sülfür ve yumurta gibi bazı yiyeceklerde bulunan kükürttür.
Periyodik tabloda ağır metaller grubu içinde yer alan gümüşün, çoğu
özellikleri bakırın özelliklerine benzemekle beraber bakır, çoğu
bileşiklerinde iki değerlikli olması ile gümüşten farklıdır.
kuyumcular
oteller
imes
Alaşımları [değiştir]
Periyodik tabloda gümüşün yeriSaf gümüş kolay paslanmaz. Elektrik ve
ısıyı çok iyi iletir. Fakat, çok yumuşak olup, mekanik kuvvete karşı
direnci azdır. Ayrıca atmosferde parlaklığını kaybederek donuklaşır.
Bu sebepten daha sert diğer metallerle alaşımları halinde
kullanılır.
Gümüşün kadmiyum ve çinko ile yaptığı alaşımlar, parlaklığını çok
daha yavaş kaybeder. Buna antimon ve kalay ilave edilirse, bu
parlaklık ve dayanıklılık daha da artar. Gümüşün diğer metallerle
yapmış olduğu daha birçok alaşımları vardır. Bunlar endüstride saf
gümüşten çok daha fazla kullanılır,çok pahalı olması bunun en büyük
nedenlerindendir.
Bileşikleri [değiştir]Gümüş, bileşiklerinde ekseriyetle bir (+1)
değerlidir. Bilinen pekçok bileşiğinden önemlileri şunlardır.
Gümüş oksit (Ag2O): Gümüş nitrat çözeltisi, sodyum veya potasyum
hidroksit ile muamele edilirse, kahverengi bir çökelti meydana
gelir. Dayanıklı değildir ve 300°C'nin üzerine ısıtılırsa, tamamen
gümüşe dönüşür.
Gümüş sülfür (Ag2S): Doğada argentit minerali halinde bulunur. Gümüş
tuzunun çözeltisi üzerinden hidrojen sülfür geçirmekle elde edilen
kararlı bir bileşiktir.
Gümüş nitrat (AgNO3): En önemli gümüş tuzudur. Renksiz ağır
kristaller teşkil eder. Tıpta dağlamak maksadıyla kullanılır. Siğil
tedavisinde çok iyidir. Ayrıca deriyi ve organik maddeleri
karartmada tercih edilir. Deriyi kararttığından "cehennem taşı"
ismini almıştır. Suda ve alkolde kolayca çözündüğünden, birçok gümüş
bileşiklerinin elde edilmesinde ilkel madde olarak kullanılır. En
çok kullanıldığı yerler; başta fotoğrafçılık olmak üzere,
mürekkepler, saç boyası yapımı ve gümüş kaplamacılığıdır.
Gümüş siyanür (AgCN): Gümüş tuzuna sodyum veya potasyum siyanürün
ilave edilmesiyle meydana gelen zehirli beyaz bir tuzdur. Alkali
siyanürlerle kompleks siyanürler teşkil eder. Bu tuzlar da
kaplamacılıkta önemlidir.
Gümüş halojenürler: Gümüş klorür (AgCl), gümüş bromür (AgBr), gümüş
iyodür (AgI); gümüş nitrat çözeltisine halojen tuzları ilavesiyle
elde edilirler. Hepsi de ışığa karşı hassas olup, fotoğrafçılık
endüstrisinde önemli yerleri vardır.
Kullanıldığı yerler [değiştir]Gümüş elektriği çok iyi geçirdiğinden
ve kolayca tel haline geldiğinden, elektrik teli olarak
kullanılmaktaydı. Fakat nadir bulunması ve kıymeti dolayısıyla,
artık bu amaçla kullanılmamaktadır. Bugün daha ziyade süs eşyası
üretiminde, ayna yapımında, fotoğrafçılıkta, bazı ilaçlar ve
alaşımların hazırlanmasında kullanılır. Bazı gümüş paralar, %90
gümüş, %10 bakır alaşımından yapılmıştır. Gümüş eşyada somgümüş
(%92,5 gümüş + %07,5 bakır) kullanılır.
Saf gümüş, aynı zamanda asetik asit, boyalar ve fotoğraf maddeleri
elde etmede de kullanılır. Keza toz halinde gümüş, cam ve ahşabı
elektrik iletkeni yapmak için yeni seramik tipi kaplama işlerinde
kullanılmaktadır.
Gümüş zeolitler, acil durumlarda, deniz suyundan içilebilir su elde
etmek için kullanılabilmektedir.
gümüş yüzük
Gümüş kaplama [değiştir]Gümüş kaplanacak parçalar, anodu gümüş olan
elektrolitik banyoda katoda bağlanırlar. Banyodaki elektrolit,
sodyum arjantisiyanür, NaAg(CN)2 veya benzeri bir kompleks gümüş
tuzudur. Bu tür elektrolitler diğerlerine, mesela gümüş nitrata
(AgNO3) göre kaplanacak yüzeyin daha düzgün kaplanmasını sağlarlar.
Ayrıca üst üste birkaç kat kaplama yapılacaksa, her bir kat
temizlenip, parlatıldıktan sonra diğer kat kaplanır.
Gümüş eşya nasıl temizlenir [değiştir]Gümüş eşya yüzeyinde kararma
meydana getiren gümüş sülfür (Ag2S), çoğu kez bir aşındırıcı toz
kullanılarak temizlenir. Bu yöntemle yüzeyden gümüş aşınması, gümüş
ve gümüş alaşımı eşya için pek zararlı görülmemekle birlikte,
özellikle gümüş kaplamalar için uygun değildir. Temizleme, kimyasal
yoldan basitleştirilerek:
3Ag2S + 2Al → Al2S3 + 6Ag
şeklinde ifade edilebilen bir seri tepkimeden istifade edilerek
gerçekleştirilebilmektedir. Bunun için şöyle hareket edilir: Suyun
bir litresine bir yemek kaşığı çamaşır sodası ve bir kaşık sofra
tuzu katılarak, emaye bir kap içinde hazırlanmış çözelti, kaynar
sıcaklığa getirilir. Kabın dibine alüminyum bir tabak konulur. Bunun
üzerine her tarafının çözelti içinde kalmasına dikkat edilerek gümüş
eşya yerleştirilir. Üç dakika kaynatılır. Sonra gümüşler sıcak suda
durulanır. Gümüşler temiz ve parlak hale gelir. Burada
elektro-kimyasal bir reaksiyon meydana gelmekte, soda-tuz çözeltisi
elektrolit görevi yapmaktadır.:)
bir kap içerisine 5 ltre su ve 5 gram siyanür konulur kaynama
noktasına gelince içine temizlenecek gümüş konur 20 saniyede
istenilen parlaklık elde edilir
Gümüş standardı [değiştir]Altın standardı gibi, temel para biriminin
gümüşle tanımlandığı bir para sistemidir. Bu standarda göre, diğer
paralar, istendiğinde, hiçbir kısıtlamaya gidilmeden gümüşe
çevrilebilir. Keza gümüş sikke basımı, gümüşün serbestçe ithal ve
ihraç edilebilmesi mümkündür. Ancak dünyada gümüş standardı
uygulayan hiçbir ülke kalmamıştır.
Altının bazı özelliklerini (kullanış gayesine göre) değiştirmek için
çeşitli alaşımları yapılır.
Altın-gümüş alaşımları [değiştir] % 75 altın, % 25 gümüş alaşımı
yeşil renkte olup mücevher yapımında kullanılır.
% 40 altın % 60 gümüş alaşımı beyaz renkte ve serttir.
Altın-nikel alaşımı [değiştir]Mücevher yapımında kullanılan beyaz
altının esasını teşkil eder. Bu alaşımda % 80 altın, % 16 nikel, % 3
çinko ve % 1 bakır kullanılır.
Altın-bakır alaşımı [değiştir]Para basımında yaygın olarak
kullanılır. Kolayca işlenebilir.
gümüş kolye
Altın-palladyum alaşımı= [değiştir]Kolayca işlenebilir. En fazla
sertlik gösterenler % 60-65 palladyum ihtiva edenlerdir. Düşük
sıcaklıklardaki yüksek direnci sebebiyle potansiyometre yapımında
kullanılır.
Altın ayarı [değiştir]Altının kimyadaki saflığı “yüzde” ile,
mücevhercilikteki saflığı ise “karat” veya “ayar” terimleriyle ifade
edilir. Buna göre 24 ayar (veya karat) altın % 100 saf altını, 22
ayar ise % 91, 6 saf altını ifade etmektedir. 22 ayar altının %
8,4’ü diğer metaller ile tamamlanmıştır. Altına gümüşün ilavesi
yeşilimsi, nikel ve platinin ilavesi beyaz, çinkonun ilavesi sarı ve
bakır ilavesi de bakır miktarına göre sarıdan kırmızıya kadar
değişen renkler kazandırır.

Altın işi= [değiştir]Altından yapılan heykel, kap,
kacak, mücevher süsleme ve paraların hepsine verilen ad. Altın
metallerin en yumuşağı ve en kolay biçimlendirilebilenidir. 10 g
altın dövülerek 11 m²’lik ince bir levha veya çekilerek 570 m
uzunluğunda ince bir tel elde edilebilir. En rahat çalışılabilen
metal olarak kalemle işlenerek, kakılarak, dövülerek, oyularak,
kabartılarak, dökülerek varak haline getirilip ahşap, metal, deri ve
parşömen gibi başka eşyaları kaplamada da kullanılmıştıııır.
Altın suyu [değiştir]Kral suyu olarak da bilinir. Hacimce bir birim
derişik nitrik asit ile üç birim derişik hidroklorik asitten oluşan
karışımdan meydana gelir. Bu karışım altını çözebildiğinden altın
suyu adı verilmiştir.
Altın suyu (veya kral suyu), kimyasal çözme işlemlerinde bazı demir
cevherlerini, fosfatlı kayaçları, curufları, nikel-krom
alaşımlarını, antimonu, selenyumu ve civa, arsenik, kurşun ve kobalt
sülfürleri, çözünürlüğü az olan sülfürleri çözmek için kullanılır.
Altın Standardı Sistemi [değiştir]
Doğal haliyle altınStandart para biriminin, belirli bir ağırlıkta
altın olarak kabul edildiği veya para değerinin belli ağırlıkta
altının değerine denk tutulduğu para sistemi. Ülke içinde altın
standardının benimsenmesi, milletlerarası seviyede de altın
standardının uygulanması sonucunu getirir. Altın standardında ya
altın sikkeler kanuni olarak para dolaşımına girer veya kağıt para,
istendiğinde sabit bir fiyatla altına çevrilebilir.
Hiçbir ülkede altın standardı uygulanmasa da milletlerarası seviyede
altın standardı sistemi yürürlükte kalabilir. Bu durumda, ya altının
kendisi veya sabit fiyat üzerinden altına çevrilebilen bir para
birimi milletlerarası ödeme aracı olarak kullanılır. Bu sistemde,
ülkeler arasındaki döviz kurları sabittir. Döviz kurları, altının
bir ülkeden ötekine taşınma maliyetini aşarak sabit altın
paritesinin üzerine çıkar veya altına düşerse, kurlar resmi seviyeye
dönünceye kadar, ülkeden ülkeye büyük miktarlarda altın sikke ve
külçe giriş veya çıkışı gerçekleşir.
Altın standardı ilk defa 1821’de İngiltere'de kondu. Birçok devre
geçirdikten sonra 1937’ye gelindiğinde tam altın standardını
sürdüren hiçbir ülke kalmadı. II. Dünya Savaşı sonrasında, döviz
kurlarının genellikle dolara veya altına göre ayarlandığı bir
sisteme geçildi. 1958’de yeniden bir tür altın standardı sistemine
dönüldü. Buna göre, önde gelen Avrupa ülkeleri milletlerarası
ödemelerde kendi paralarının altına veya dolara serbestçe
çevrilebilirliğini garanti ediyorlardı. Milli seviyede altın
standardına dönüş ise hiç görülmedi.
"http://tr.wikipedia.org/wiki/Alt%C4%B1n"'dan alındı
NOT: Yukarıdaki
domainler satın almak için lütfen www.tnr.com.tr adresindeki iletişim bölümünden bizimle irtibat
kurunuz. |